ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਕੋਲ ਇਕ 75 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਹੋਵੇਗੀ? ਉਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਸਿਰਫ਼ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਲਗਭਗ 75 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਉਮਰ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਕਿਉਂ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ? ਉਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਹਾਤਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਮਨੋਰਥ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਮੈਂ ਭੰਗ ਦੇ ਭਾੜੇ 'ਚ ਹੀ ਖਰਾਬ ਕਰ ਲਏ। ਕਬੀਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸੱਚ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ:
ਰਾਤ ਗਵਾਈ ਸੋਏ ਕੇ, ਦਿਵਸ ਗਵਾਇਆ ਖਾਏ।
ਹੀਰਾ ਜਨਮ ਅਨਮੋਲ ਥਾ, ਕੌਡੀ ਬਦਲੇ ਜਾਏ।
-ਡੀ. ਆਰ. ਬੰਦਨਾ
May 26, 2013, 04:14:43 AM
|
Show post messages where you receive a Like from an other users. ਜਦ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਸਾਡੇ ਯਾਰਾਂ ਨੇ।
ਜਦ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਲੂਹਿਆ ਯਾਰੋ ਲੂਹਿਆ ਸਦਾ ਬਹਾਰਾਂ ਨੇ। ਇਸ਼ਕ ਝਨਾਂ ਤਾਂ ਪਾਰ ਅਸੀਂ ਕਰ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅੱਧ 'ਚ ਡੋਬੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸਾਡੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਪਤਵਾਰਾਂ ਨੇ। ਦੇ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਹੀਂ ਤੇ ਮੱਖਣ ਜਿਸਮ ਵੀ ਸਾਰਾ ਗਾਲ ਲਿਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚਾਰਾ ਛੱਡਿਆ ਨੇਤਾ ਕਈ ਮਕਾਰਾਂ ਨੇ। ਭਾਈਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਬਣੀਆਂ ਸਨ ਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਜੋ, ਭਾਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਨੇ ਕੀਤੇ ਭਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨੇ। ਲੁੱਟਾਂ, ਰੇਪ, ਡਕੈਤੀਆਂ, ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ ਤਕੇ ਰਿਸ਼ਵਤ ਖੋਰਾਂ ਦੇ, ਪਾਏ ਕੀਰਨੇ ਹਰ ਪੰਨੇ ਤੇ ਨਿੱਤ ਛਪਦੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੇ। ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਲੁੱਟਾਂ ਲੁੱਟ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਾਇਆ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਨਿੱਤ ਖੋਲ੍ਹ ਦੁਕਾਨਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਨੇ। ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਲਾਰਾ ਲਾ ਕੇ ਪਾਗ਼ਲ ਕਰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਇਸ ਜਨਮ ਕੋਈ ਬਾਂਹ ਨਹੀਂ ਫੜਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਚੀਕ ਪੁਕਾਰਾਂ ਨੇ। ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਦੌਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਹੇ ਨੇ ਏਦਾਂ ਕੁਝ 'ਸੈਣੀ', ਈਸਾ ਨੂੰ ਵੀ ਟੰਗਿਆ ਸੂਲੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ। ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਸੈਣੀ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮੰਗਣ ਨਾਲ ਜੀਵ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਦਵੈਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਮਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਇਲਾਹੀ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਆਪਣੇ ਨਿਮਾਣੇ ਗੁਰੂ ਸਿੱਖ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਅੱਜ ਤੋਂ 300 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਖਵਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਭਾਈ ਜੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕਲਗੀਧਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਸਿੱਖ ਧੜਾ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧੜੇ ਦੇ ਫੱਟੜ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੱਲ੍ਹਮ-ਪੱਟੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਿਥੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਬੰਧ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ (ਪਿਤਾ) ਨਾਲੋਂ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਤੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬੇਗਾਨਾ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਸਕੇ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਵਾਜੇ ਨਹੀਂ ਵਜਾਉਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਬਲੇ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦੇ। ਕਬੀਰ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬੇਗਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ (ਅਰਦਾਸ) ਕਰ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਵੋ। ਸਾਨੂੰ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਜਾਚ ਤਾਂ ਹੀ ਆਉਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਾਡਾ ਮਨ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ॥ ਉਸ ਦਿਨ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਹੈ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਦੁਨਿਆਵੀ ਪਦਾਰਥ ਸਭ ਝੂਠ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਇਲਾਹੀ ਮਿਸ਼ਨ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਦੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵਧੇਰੇ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਗੁਰਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਦੂਜੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਕੌਮ ਅਤੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਲੰਗਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਸਿੱਖ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਉਣ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ-
ਮਾਨਸ ਕੀ ਜਾਤਿ ਸਬੈ ਏਕੈ ਪਹਚਾਨਬੋ॥ -ਰਾਜਬੀਰ ਕੌਰ, 'ਪੁੱਤ ਆਹ ਭਾਂਡੇ ਲੈ ਜਾਹ ਰਾਤ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪਏ ਨੇ ਮਾਂਜਣ ਤੋਂ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਬਿਰਧ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਪਏ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿਹੁੰ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ। 'ਲੈ ਜਾਊਂ ਗੀ, ਮੈਂ ਈ ਕਰਦੀ ਆਂ ਤੇਰਾ ਬਾਲਣ ਫੂਕਣ, ਹੋਰ ਨੀ ਕੋਈ ਮਾਂਜਦੀ ਤੇਰੀ ਚਗਲ' ਪਤਾ ਨੀਂ ਕੀ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੀ, ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੇ ਹੀ ਛੱਡ ਬਾਹਰ ਡੇਰੇ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਗੁਆਂਢਣਾ ਨਾਲ ਰਲਦੀ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, 'ਭੈਣ ਫਟਾ ਫਟ ਚੱਲੋ, ਕਿਤੇ ਲੇਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਈਏ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮਸਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਜੂਠੇ ਬਰਤਨ ਮਾਂਜਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲੀ ਹੈ।'
![]() -ਬਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ॥
ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ॥ ਭਾਵ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਵਤਾਰ, ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਏਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਂ ਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਿਤਨੇਮ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਾਂਡ, ਘਰ-ਬਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਭੋਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰ ਕੇ ਜਪ-ਤਪ ਕਰਨਾ ਆਦਿ ਸਭ ਤੁੱਛ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਸੁਰਤਿ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਦੀ ਮੈਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਬਾਹਰੋਂ ਕੁਝ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਆਦਮੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਹੰਕਾਰ, ਹਉਮੈ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਖਤਰਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਬੰਦਾ ਸਾਈਕਲ, ਸਕੂਟਰ, ਕਾਰ ਬੜੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਧਿਆਨ ਹਟ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਗਿਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਉਣ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। -ਰਾਜਬੀਰ ਕੌਰ, ![]() ਹਰ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੌਮ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਆਪਣੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਅਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਾ ਉਸ ਕੌਮ, ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਅਣਖ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਦੀ ਨਿਰਾਦਰੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਮੀ ਝੰਡਾ ਹੀ ਉਸ ਕੌਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਵੀ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਪੰਥਕ ਮਰਿਆਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਇਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਕਿਸੇ ਉੱਚੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਝੁਲਾਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਝੁਲਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਸਾਰੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਅਤੇ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਸਫਲਾ ਕਰੀਏ। ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਿਚ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਮੀਰੀ-ਪੀਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ ਧਾਰੀ ਖੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੀਰੀ ਪੀਰੀ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦਾ ਬੋਧਕ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਇਕ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਬੱਧੇ ਹੋਏ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਬੇਅੰਤਤਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ) ਦਾ ਆਦਿ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅੱਗੇ ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਬੁੰਗੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਾਇਮੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਝੂਲਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ 'ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਬਸਤਰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। -ਰਾਜਬੀਰ ਕੌਰ i think gippy grewal da pind Koom Kalan hai ,tuhada pinda kup kalan hai ya Koom Kalan ?
ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਨਨਕਾਣੇ ਦੀਆਂ,
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਜਾਣੇ ਦੀਆਂ। ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ.........। ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੀਸ ਝੁਕਾ ਆਵਾਂ, ਦਿਲ ਕਰੇ ਰਾਇ-ਭੋਇ ਦੀ ਤਲਵੰਡੀ ਦੇਖ ਆਵਾਂ। ਗੱਲਾਂ ਹਿੰਦ-ਪਾਕਿ ਨੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਲਝੇ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਦੀਆਂ, ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਨਨਕਾਣੇ ਦੀਆਂ, ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਜਾਣੇ ਦੀਆਂ। ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ.....। ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੀਸ ਝੁਕਾ ਆਵਾਂ, ਦਿਲ ਕਰੇ ਰਾਇ-ਭੋਇ ਦੀ ਤਲਵੰਡੀ ਦੇਖ ਆਵਾਂ। ਗੱਲਾਂ ਹਿੰਦ-ਪਾਕਿ ਨੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਲਝੇ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ.......। ਕਦੇ ਰਲ-ਮਿਲ ਕਰਨੇ ਦੀਦਾਰ ਪਿਤਾ ਮਹਿਤਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ, ਤੱਕਣਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਜਿਥੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਮੱਝਾਂ ਸੀ ਚਾਰਦੇ। ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਕਰਦਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਭੈਣ ਨਾਨਕੀ ਦੇ ਵੀਰ ਘਰ ਜਾਣੇ ਦੀਆਂ, ਯਾਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਨਨਕਾਣੇ ਦੀਆਂ। -ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਿਜ਼ਾਮਪੁਰ, ਚਾਚੀ ਹਰਨਾਮ ਕੌਰ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਕਹਿ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਭਾਈ ਅੱਜ ਕੰਜਕਾਂ ਬਿਠਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦੇਣਾ। ਮੇਰੀ ਬੇਟੀ ਦੇ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹਰਨਾਮ ਕੌਰ ਚਾਚੀ ਦੇ ਘਰ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਿਆ ਤਾਂ ਕੱਚ ਚੁਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਅੱਗੇ ਬੈਠੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਚਾਚੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, 'ਤੁਹਾਥੋਂ ਦਫਾ ਨੀ ਹੋ ਹੁੰਦਾ, ਆ ਗਈਆਂ ਸਾਜਰੇ ਹੀ ਝੁਲਸਣ ਇਥੇ।' ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਤਾਈ ਕੰਜਕਾਂ ਨੂੰ 'ਬਿਠਾ' ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ 'ਉਠਾ' ਰਹੀ ਹੈ?
lao ve ajj pj de ek hor member da bday aa geya ,chalo ve karo wish munde nu sare jaane
happy bday dosanjhdeep ,god bless you hasde vasde raho :) ![]() ਫੈਸ਼ਨਪ੍ਰਸਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਦਲੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਆਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਫੈਸ਼ਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਇਕ ਮਤਲਬ 'ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਣਾ' ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਜਾਨਣ। ਇਹ ਇੱਛਾ ਮਨ ਅੰਦਰ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਉਪਜਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਆਚਰਣਹੀਣਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਮੈਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇ ਤੂੰ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਇਕ ਮਨ ਇਕ ਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜੁੜੇਂਗਾ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਫੈਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਪਰਾਈ ਨਿੰਦਾ, ਝੂਠ, ਫੈਸ਼ਨ, ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਸਮਝ ਲਈਂ ਕਿ ਅੱਜ ਮਨ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਹੈ- ਬਾਬਾ ਹੋਰੁ ਪੈਨਣੁ ਖੁਸੀ ਖੁਆਰੁ॥ ਜਿਤੁ ਪੈਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ॥ ਸਿੱਖੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਇਖਲਾਕੀ ਧਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਉੱਚਾ ਆਚਰਣ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਆਚਰਣ ਵਿਚ ਆਈ ਗਿਰਾਵਟ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਇਸਤਰੀ ਮਰਦ ਵਾਸਤੇ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਦਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਹੈ। ਫੈਸ਼ਨਪ੍ਰਸਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦਾ ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਦੇਖਾ-ਦੇਖੀ ਫੈਸ਼ਨ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਅੰਦਰ ਰੁੜ੍ਹਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਪੁਰਾਤਨ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਘਾਲ ਕਮਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪੰਥਕ ਤਜਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਰਾਜਬੀਰ ਕੌਰ
|
|||




