Teri Har Ada Mohabbat Si Lagte Hai

    Ik Pal Ki Judai Sadiyon Se Lagte Hai

 Pehle Nahi Socha Tha Ab Sochnay Laga Hon

 Zindagi Ki Har Lamhay Mein Teri Zaroorat Si Lagte Hai . . .

 Behte ashkon ki juban nahi hoti.

   Lafzon me mohabbat bayan nahi hoti.
 
 Mile jo pyaar to kadar karna.

  Kismat har kisi par meharban nahi hoti ....

 kise naal vaada kaRke nibhauna koi-koi jaan da,

  haqq di kamayi kaR k Roti khaana koi-koi jaan da,.

      jisam vekh k neet kise d vigad jandi,

 paR Roohan wali mohabbat pauna koi-koi jaan da,.

   KUJ BEETE WAQT NAAL MULAQAT HO GAYI,

    DIN DHALIYA TE FER OHI KALI RAAT HO GAYI,

      AAJ FER YAAD AYI OS SOHNE YAAR DI,

        TE ANKHA VICH HANJUA DI BARSAT HO GAYI ... deep

    The Ten Gurus

 
  Sikhism was established and developed by ten Gurus during the period 1469 to
 1708. Sikhs regard the ten Gurus not as divine, but as enlightened teachers
 through whom God revealed his will. Each Guru appointed his successor. Guru
 Nanak Dev was the first Guru and Guru Gobind Singh the final Guru in human
 form. Guru Gobind Singh designated the Sri Guru Granth Sahib the ultimate and
 final Sikh Guru.


The ten Gurus are:

1. Guru Nanak Dev (1469-1539). The founder of Sikhism (see above).

2. Guru Angad Dev (1504-52). Developed Gurmukhi, the script used for the Punjab 
 language and composed 62 hymns that were later included in the Guru Granth
 Sahib.

3. Guru Amar Das (1479-1574). Became Guru at the age of 73. Organized three
 annual gatherings for Sikhs, set up the first pilgrimage site at Goindval Sahib
 and introduced Sikh rituals for birth and death. His most famous hymn, Anand
 Sahib, is part of Sikh daily ritual.

4. Guru Ram Das (1534-1581). Founded Amritsar, the holy city of Sikhism. His
 followers dug the pool that became the holy lake surrounding the Golden Temple.
 Composed the Lavan marriage hymn, still used in Sikh marriages.

5. Guru Arjan Dev (1563-1606). Collected the hymns of previous Gurus and added
 2616 of his own to form the Guru Granth Sahib, the holy book of Sikhism. He
 also built the Golden Temple.

6. Guru Hargobind (1595-1644). The son of Guru Arjan. Proclaimed that the Guru
 is a military leader as well as spiritual leader, leading to conflict with the
 Mughal emperor Shah Jahan.

7. Guru Har Rai (1630-1661). Grandson of Guru Hargobind.

8. Guru Har Krishan (1656-1664). Younger son of Guru Har Rai. Became guru at the
 age of 5 and died of smallpox at the age of 8. He is the only Guru depicted in
 art without a beard.

9. Guru Tegh Bahadur (1621-75). Great-uncle of Guru Har Krishan. Was barred from
 Amritsar by Sikh rivals, so founded the Sikh center of Anandpur. Was beheaded
 in Delhi by Muslims for helping Brahmins avoid forcible conversion to Islam.

10. Guru Gobind Singh (1666-1708). Son of Guru Tegh Bahadur. Second only to Guru
 Nanak in importance, he is often shown prominently next to Nanak in Sikh art.
 Resisted oppression by Muhgal and Hindu authorities, exemplifying the Sikh
 ideal of the heroic saint-soldier. Founded the Khalsa and Sikh baptism,
 composed many poems, and nominated the Sikh sacred text as the final and
 enduring Guru.

  ਵੱਸਦੀਆਂ ਰਹਿਣ ਇਹ ਮਾਂਵਾਂ ਵੇ ਰੱਬਾ
 ਮੈ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਜਾਵਾਂ ਅਰਜ ਗੁਜਾਰੀ
  ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ ਸੱਭ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਪਿਆਰੀ
 ਜਿਸਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਉਸਨੇ ਹੈ ਰੱਬ ਪਾਇਆ
  ਮਾਂ ਬਣਾਕੇ ਰੱਬ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਚਰਣੀ ਸ਼ੀਸ ਨਵਾਇਆ
 ਰੱਬ ਨੇ ਵੀ ਸਵੱਰਗ ਬਨਾਏ ਮਾਂ ਤੋ ਲੈਕੇ ਛਾਂ ਉਧਾਰੀ
   ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ
 ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਧੀ ਮਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਚਾਹਵੇ
  ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਕੂਨ ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਆਵੇ
 ਮਾਂ ਦੇ ਬੇਕਦਰਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਸਦਾ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮਾਰੀ
   ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ
 ਮਾਂ ਕੱਢੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਬੇਸ਼ੱਕ ਪਰ ਔਲਾਦ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀ ਸਹਿੰਦੀ
  ਔਲਾਦ ਦੀ ਖਾਤਰ ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਮਾਂ ਨੱਕ ਰੱਗੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ
 ਜਿਉਦੇ ਰਹਿਣ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਮਾਂ ਸੁੱਖਾਂ ਸੁੱਖੇ ਸੋ ਸੋ ਵਾਰੀ
      ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ
 ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਾ ਜੱਗ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਂਵਾਂ
  ਜੰਮਣ ਤੋ ਲੈਕੇ ਮਰਨ ਤੱਕ ਬਣਕੇ ਰਹਿਣ ਪਰਛਾਵਾਂ
 ਮਾਂ ਹੈ ਮੱਮਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਤੋਂ ਨਿਆਰੀ
     ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ
 ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਮਾਂ ਦਾ ਦੇਣਾ ਔਲਾਦ ਕਦੇ ਨਹੀ ਦੇ ਪਾਵੇ
  ਆਪ ਸਹੇ ਧੁੱਪਾਂ ਮਾਂ ਔਲਾਦ ਦੇ ਸਿ਼ਰ ਤੇ ਛਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇ
ੇ ਮਾਂ ਮੋਹ ਦੀ ਪਿਆਸੀ ਰਹੇ ਜਿੰਦਗੀ ਸਾਰੀ
     ਮਾਂ ਹੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂਅ......

 ਮਾਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਤੇਰਾ ਨਾ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ

  ਮਾਂ ਮਰੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋਕੋ ਮਿਲਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਨਾ ਢੋਈ

 ਮਾਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਮੂਹ ਨਾ ਲਾਉਦਾ ਦਰ ਦਰ ਧੱਕੇ ਖਾਵੇ

  ਸਿਰ ਤੋਂ ਉਠ ਜੇ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਇਆ ਹਰ ਕੋਈ ਤੋਹਮਤ ਲਾਵੇ

 ਹਰ ਚੀਜ ਬਜਾਰੋਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਕਦੇ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਮਾਂ ਨਾ ਖੋਈ

 ਮਾਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਤੇਰਾ ਨਾ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ

  ਭੁੱਖ ਹਿਜਰ ਦੀ ਪਿਆਰ ਜੋ ਮਾਂ ਦਾ ਹਰਪਲ ਯਾਦ ਦਵਾਉਦੀ ਏ

 ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਆ ਕੇ ਵਾਜਾਂ ਮਾਰ ਬਲਾਉਦੀ ਏ

  ਗਲ ਲੱਗ ਮਾਂ ਦੇ ਮੈਂ ਦੁੱਖਇਆਰੀ ਦਿਲ ਭਰ ਕੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾ ਰੋਈ

 ਮਾਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਤੇਰਾ ਨਾ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ

  ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਯਾਦ ਦਵਾਉਦੇ ਸੌਕਣ ਮਾਂ ਦੇ ਤਾਹਨਿਆਂ ਦਾ

 ਖੀਵੇ ਰਿਹਾ ਨਾ ਸ਼ਿਕਵਾ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਦਾ

 ਸੁਣ ਦੀ ਆਕੇ ਮਾਂ ਜੇ ਹੁੰਦੀ ਕੋਈ ਸੁਣਦਾ ਨਾ ਹੈ ਅਰਜੋਈ

   ਮਾਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਤੇਰਾ ਨਾ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ.......

 Pyaar dai hassay barai mahegai ne,,,,

Jo appan app louta k v mul nahi milade……..

  Sari zandgi uthai shoti pai gayai,,,,

 Meri kabar te aan lai ohnu wail nahi milade……..

  Bahaa lai hanju hun koi baaraan wala nahi ,,,,,

 Nit nit nahi phul payaar waliya khilde…..

  Teriya ruswaiya ne he sanu lai dubia,,,,

    Nahi tah paatana de taaroo, aani dugie gahri vich nahi milade…….

 kanu puchda ae dukh koi hor gal puch,

   tethu suni te mere tu sunai nahi jani ,

  sade hanjuya de piche badi lambi hai kahani..............

   sade modeya te rakh launde rahe jo nishane,

  holi holi hunde hunde ho gaye aapne begane,

   sade dil wali peer ethe kise na pehchani,

 sade hanjuya de piche badi lambi hai kahani..............

  jado sade ute dukhan di haneri aan jhuli,

    rabb warge yaaran nu v pehchaan sadi bhuli,

   sare vehnde rahe tamasha,

     kise pucheya na pani,

  sade hanjuya de piche badi lambi hai kahani..............

     sade hanjuya de piche badi lambi hai kahani..............

                             INTRODUCTION:
 Sikhism is one of the youngest religion in the world. It was founded by Siri    Guru Nanak Dev Ji in 1469 who laid the basic principles of Sikhism. It offered  the people a simple Sikh religion teaching "Oneness of God", whose name is TRUTH. Sikhism is a practical religion - a faith of hope and optimism. Its ideals form a large part of the more progressive elements in humanity today. It shows mankind how to lead a worthy and useful life in the World, which elevates it to the status of Universalod .

WHAT IS A SIKH ?
The word "Sikh" means a disciple. A Sikh is a person who believes in Waheguru and teachings of the Ten Gurus enshrined in the Guru Granth Sahib, the Sikh Holy Book.In short, a Sikh is a person who faithfully believes in the following:- One Immortal Being. - Ten Gurus from Guru Nanak Dev Ji to Guru Gobind Singh Ji.- The Guru Granth Sahib. - The utterances and teachings of the ten Gurus and... - The baptism bequeathed by the tenth Guru, and not owe allegiance to any other religion.

SIKH'S PERSONALITY:
The tenth Guru, Guru Gobind Singh Ji, initiated the Sikh baptism ceremony in April 1699 AD and thus gave a distinctive identity to the Sikhs.
This distinction is represented by five symbols, popularly known as Five K"s, because the first letter of each symbol begins with the letter "K". These are Kesh (long and unshorn hair), Kangha (a comb), Kara (a steel braclet), Kachera (pair of shorts), and Kirpan (a sword).
When Guru Gobind Singh Sahib Ji created the Khalsa Panth, he ordered them to maintain the five symbols - Panj Kakar. These symbols were not only necessary for the strength and uniformity of the organization, but also for the value they each had in their own right.

Kesh(Hair):
Hair (Kesh) was regarded as a symbol of saintliness and Dharma in ancient times. Guru Nanak Dev Ji started the practice of keeping unshorn hair. The keeping of hair is regarded as an indication of living in harmony with the Will of God. The shaving of hair may be construed as interference in nature's way and considering oneself wiser than God. Keeping hair is the most important symbol. A Khalsa become apostate (Patit) if he shaves or trims his hair.
Kangha(Comb):
Comb (Kangha) is necessary for keeping the hair clean and tidy.
Kacheraa(Shorts):
horts (Kacheraa) is regarded as a symbol of chastity. Moreover, it allows unembarrassed movement in times of action. It is also easy and comfortable to wear when at rest. It serves as a mark of readiness and agility.

Kara(Steel bracelet):
Steel bracelet (Kara) is a symbol of restraint and gentility; it also reminds the Sikh that he is bonded to the Guru. When a Sikh looks at it, he will think twice before doing an evil deed. These symbols are kept to preserve corporate unity and to foster the sentiment of brotherhood. They assist a Khalsa to look exactly like Guru Gobind Singh Sahib Ji (form wise) and thus hopefully prompt him to behave like a Guru.

Kirpan(Sword):
Sword (Kirpan) is an emblem of courage and adventure. In order to have self-respect, the Khalsa should maintain the means to vindicate his honour. The sword is to be used for the defense of oneself or others but not for offence.
People who wear a uniform and who are imbued with disciplined outlook are better able to achieve unity of purpose and acquire a real sense of brotherhood than those who have set no particular standards. A Sikh without these symbols is a non entity. Those who cut their hair or trim their beard commit a breach of the Cardinal Rules of the Order, and considered as 'apostates'